Κλόουν (Lyra 2009)

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος

kloounΟ Κλόουν δεν είναι η πρώτη φορά που ο Νότης Μαυρουδής καταπιάστηκε με το παιδικό τραγούδι. Είχε προηγηθεί το «Χάρτινο καράβι» (1995), το «Λούνα Παρκ» (1998) και το «Μουσικό Ανθολόγιο» (2003).
Ο «Κλόουν» περιέχει δεκατέσσερα τραγούδια σε στίχους του συγγραφέα Δημήτρη Μανθόπουλου. Τα τραγούδια ερμηνεύει κυρίως η Παιδική Χορωδία του Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας με μαέστρο το Δημήτρη Μανθόπουλο, ενώ συμμετέχουν ο Μανώλης Μητσιάς, η Μαριώ και η Αναστασία Μουτσάτσου. Πρόκειται για εξαιρετικό δίσκο από έναν μουσικό που δε χρειάζεται συστάσεις.

Αιγαιοπελαγίτικο

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Θέλω μούτσος να γινώ
σ’ όνειρο πελαγινό
ν’ αναστήσω ένα σκαρί
που να τρέμουν οι καιροί.

Γαλανόλευκη μια σκούνα
άσκιαχτην απ’ τη φουρτούνα
με βοριά και με νοτιά
όρτσα να ‘χει τα πανιά.

Δυο δελφίνια να της ζέψω
και το Αιγαίο να κουρσέψω
Μ’ ένα τσούρμο περιστέρια
και με λιόκλωνα στα χέρια.

Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο
άμετρα νησιά, σαν άμμο
ηλιοστόλιστες γοργόνες
από ελληνικούς αιώνες.

*** 

Χάρτινη μπρατσέρα

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος,
Ερμηνεία: Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Στου λουτρού μας την μπανιέρα
αρμενίζει μια μπρατσέρα
Μια μπρατσέρα ζηλευτή
καμωμένη με χαρτί.

Καπετάνιος στο κατάρτι
δίχως μπούσουλα και χάρτη
Βάζω ρότα βιαστικά
για λιμάνια εξωτικά.

Έχω πρίμα τον αγέρα
κι ούτε κάβος ούτε ξέρα
Μπρος ξανοίγεται όλο φως
σμαραγδένιος ο γιαλός.

Κι όμως, τρέμω με τη σκέψη
η μπρατσέρα μη μουσκέψει
όνειρο γλυκό, γιατί
να σε φτιάξω από χαρτί;

*** 

Γέροι ναυτικοί

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος

Ερμηνεία: Μανώλης Μητσιάς, Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Στην ταβέρνα συναγμένοι
μια παρέα ναυτικοί
πίνουν κάτω στο λιμάνι
κοκκινέλι και ρακή

Τα φουγάρα, τσιμινιέρες
βαποριών, βγάζουν καπνούς
κι ανταριάζει κάθε βράδυ
θαλασσόδαρτος κι ο νους.

Πικροθάλασσα είν’ ο χρόνος
κι αυτοί γέρινα σκαριά
Θύμησες ξεθωριασμένες
που λευκάζουν στη στεριά.

Και προσμένουν για ν’ αράξουν
κάποιο γκρίζο δειλινό
Στο γαλάζιο που αχνοφέγγει
το λιμάνι το στερνό.

Μα, σαν πιούνε παραπάνω
ρότα βάζουνε γι’ αλλού
Βλέπουν μπρος τους τη Γοργόνα
την αφέντρα του γιαλού.

Κι αρχινούν πρίμο σεκόντο
τραγουδάκι όλοι μαζί:
«Μεγαλέξανδρος της νιότης
τ’ όνειρό μας πάντα ζει».

Τους κοιτώ παιδί μια στάλα
κι η καρδούλα μου σκιρτά
Μούτσος μπαίνω στ’ όνειρό τους
και σαλπάρω στ’ ανοιχτά!

*** 

Καινούριες λέξεις

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Έμαθα καινούριες λέξεις
όμορφες, μελωδικές
και τραγούδι θα σου γράψω για να λες:
Μπεκερέλ και μιλιρέμ
φα μι ρε και τερερέμ
στρόντιο και καίσιο
να ‘χεις βίον αίσιο.

Ω, τι όμορφο τραγούδι
τι κουπλέ και τι ρεφρέν!

Μάθε το και στους μεγάλους να το λεν:
Στρόντιο και μιλιρέμ
σολ λα σι και τερερέμ
μπεκερέλ και καίσιο
θα ‘χεις βίον αίσιο;

Πρόσεξε καλά τον τόνο
δώσε χρώμα στη φωνή
Το τραγούδι μου είναι ωραίο μα πονεί.
Ω, τι όμορφο τραγούδι!
Τι ρυθμός, τι προφορά!
Κάθε λέξη, κάθε νότα, συμφορά!

*** 

Η μηλιά της χαράς

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Στου μικρού περιβολιού μου
τη λιογέννητη μηλιά
Κάθε φύλλο και τραγούδι
κάθε κλώνος και φωλιά.

Κάνε μου, μηλιά, και μένα
τόπο, μια φωλιά να χτίσω
Την ξανθόγελη χαρά μου
στα κλαδιά σου να κλωσήσω.

Και πουλί με τα πουλάκια
κι η χαρά μου όταν βγει
να πετάξει για να φέρει
το χαμόγελο στη γη,
να πετάξει για να φέρει
το χαμόγελο στη γη.

*** 

Το τσίρκο

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Κάθε που στο τσίρκο μπαίνω
πόσα βλέπω, ακούω και μαθαίνω
Μες στο φως ο νους μου πώς σαστίζει
να η παράσταση που τώρα αρχίζει.

Κλόουν, πριν βγεις, σαν θέλεις, κλάψε
τη χαρά στα χείλια βάψε
Στην τρικλοποδιά ή στον μπάτσο
μη μου σκας, «γέλα, παλιάτσο».

Την παλικαριά σου δείχ’ τη
ακροβάτη, δίχως δίχτυ
Παναγιά, το χέρι βάλε
βόηθα στο σάλτο μορτάλε.

Χιμπατζή, με τέχνη πήδα
πιο ψηλά την προβοσκίδα
χοντροελέφαντα, κουνήσου
λύγιζέ τό το κορμί σου.

Μες στο τσίρκο όταν πηγαίνω
πόδα βλέπω, ακούω και μαθαίνω
τσίρκο κι η ζωή, μυστήριο
μπαίνεις δίχως εισιτήριο.

*** 

Καλοκαιριάτικη νύχτα

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος

Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Η νύχτα η γυφτοπούλα
κι απόψε κάνει κέφι
Χορεύει και χτυπάει
το φεγγαράκι ντέφι.

Κι ο γρύλος τίρι τίρι
μες απ’ τον ελαιώνα
παλιό γραμμοφωνάκι
που κόλλησε η βελόνα.

Τα ουράνια που τη βλέπουν
και διπλομερακλώνουν
φλουριά Κωνσταντινάτα
στα πόδια της απλώνουν.

Φλουράκια ολόγυρά της
τ’ αστέρια σκορπισμένα
κι εκείνη τα μαζεύει
με βιάση ένα ένα.

Κι ώσπου, φλουρί φλουράκι
το μάζεμα τελειώσει
θα ‘ρθει κι η χρυσαυγούλα
να της τα εξαργυρώσει.

*** 

Ιστορική θύμηση

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Αναστασία Μουτσάτσου & Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Να ‘ταν φέτο, να ‘ταν πέρσι
που πολέμαγα τον Πέρση;
Σ’ ίδιο χρόνο κι ίδιο μήνα
Θερμοπύλες, Σαλαμίνα.

Να ‘ταν φέτο, να ‘ταν πέρσι
που πολέμαγα τον Πέρση;
Με μια σάρισα στο χέρι
πέρα, στα δικά μου μέρη;

Που λαμπρές ημέρες ζούσα
στην Περσέπολη, στα Σούσα
Κι έκλαιγα στη Βαβυλώνα
τον ξανθό μου Μακεδόνα;

Να ‘ταν φέτο, να ‘ταν πέρσι
φίλος που ‘γινα του Πέρση;
Θερμοπύλες παν και Σούσα
αγαπώ ό,τι χτες μισούσα.

*** 

Το σκιάχτρο

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Μονοπόδαρος δραγάτης
πονηρός κι ανοιχτομάτης
Με τα χέρια του απλωτά
προστατεύει τα σπαρτά
το περιβόλι και το αμπέλι
κι ούτε πληρωμή που θέλει.

Του φορέσανε κουρέλια
δεν τον νοιάζει, σκάει στα γέλια
Στο κεφάλι ένα κασκέτο
παρδαλά ξεφτίδια σκέτο
και κουδούνια μια αρμαθιά
να τρομάζουν τα πουλιά.

Ξυλοπόδαρος δραγάτης
γελαστός κι ανοιχτομάτης
τα χωράφια προστατεύει
κι έναν κόσμο διαφεντεύει.
Γι’ αυτό να ‘ταν κι εγώ να ‘χα
το γλυκό το λιμπιστό
σκιάχτρο φύλακα πιστό.

*** 

Νανούρισμα

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Μαριώ, Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Τι να σου πω παιδάκι μου, τι να σου τραγουδήσω;
Δε βρίσκω λόγια η καψερή για να σε νανουρίσω.
Σιγήστε, τανκς και πύραυλοι, σ’ Ανατολή και Δύση
κοιμάται το παιδάκι μου και τρέμω μην ξυπνήσει.

Ύπνε, που παίρνεις τα μωρά, πάρε και το δικό μου
μα μην το πας στις γειτονιές του πόνου και του τρόμου.
Τραβήξου, νέφος, να χαρείς απ’ το προσκέφαλό του
να γίνει ανθός η ανάσα του, γαλάζιο τ’ όνειρό του.

Παρακαλώ σε, ύπνε μου, κλείσ’ του τ’ αθώα μάτια
μην τα πλανέψει η ψεύτικη του άδικου η πραμάτεια.
Κι έτσι όπως είναι κι άπραγο, δει τ’ άσχημο για ωραίο
το καντηλάκι για ηλιοφώς, τ’ άσημο για σπουδαίο.

Κοιμήσου, νιόβγαλτο πουλί, ήλιε μου και φεγγάρι
τα ρούχα σου παράγγειλα στον Κρόνο και στον Άρη.
Ύπνε μου, παρ’ το κι άμα βρεις περβόλια και μπαξέδες
μ’ αληθινά στεφάνωσ’ το ρόδα και μενεξέδες.

Μη μου το πας στις λαγκαδιές που πρασινίζαν δάση
και δει καμένα τα δέντρά και τ’ όνειρο χαλάσει.
Κοιμήσου, γλυκολάλητη γαλιάντρα, συ ακριβή μας
στο χαρωπό σπιτάκι μας, μες στο χρυσό κλουβί μας.

Κοιμάται το παιδάκι μου και τρέμω σαν ξυπνήσει
μη δει τον κόσμο άσχημο και μου κακοκαρδίσει.
Κοιμήσου, που να σε χαρώ, ν’ αντριέψεις, να τρανέψεις
για να ξυπνήσεις δυνατό, τον κόσμο να μερέψεις.

Τι να σου πω παιδάκι μου, τι να σου τραγουδήσω;
Δε βρίσκω λόγια η καψερή για να σε νανουρίσω. 

***   

Μη και πρέπει

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Τη μαμά μου λένε «μη»
«πρέπει» λένε τον πατέρα
κι η μεγάλη τους στοργή
με κουράζει νύχτα μέρα.

Ίδια στο σχολείο κι άλλα
θα ‘ναι βλέπεις τυχερό μου
«πρέπει» λένε τη δασκάλα
κύριο «μη» το δάσκαλό μου.

Η γιαγιά μου κι ο παππούς
η νονά κι ο θειος κι η θεία
«μη» και «πρέπει», τους ακούς;
Κοίτα μια συνωνυμία!

Μη αυτό, δεν πρέπει τ’ άλλο
Μη εκείνο, τούτο πρέπει
Τι μπελά βρήκα μεγάλο!
Δεν είναι Θεός που βλέπει;

Είμαι το παιδί του «μη»
και του «πρέπει» ο κανακάρης
Φταίω, πείτε μου πολύ
λίγο αν είμαι και γκρινιάρης; 

*** 

Ένα σκιάχτρο μα τι σκιάχτρο

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Στης χαράς το περιβόλι
άγριο σκιάχτρο, ορθό προβάλλει
παρδαλή κουρελαρία
απ’ τα πόδια ως το κεφάλι.

Όμως μες απ’ την ασχήμια
μέλι την αγάπη στάζει
κι έτσι, αντί να φοβερίζει
ζώα, πουλιά, παιδιά συνάζει.

Ένας σπόρος τρυπωμένος
πάνω του από πέρσι φέτο
φύτρωσε και μας γελάει
άνθινη χαρά στο πέτο.

Από την αυγή ως το δείλι
στέκουν στ’ ανοιχτά του χέρια
όλοι οι φτερωτοί μας φίλοι:
Σπίνοι, αηδόνια, περιστέρια.

Κι είδα ψες, ακούστε θάμα
στο σκισμένο του καλπάκι
να κουρνιάζουν πάνω, αντάμα
καρδερίνα με γεράκι.

Σκιάχτρο μου, είσαι σκέτη γλύκα
μέντα η ανάσα σου και δυόσμος
όλα αν σ’ έμοιαζαν τα.

*** 

Το κακό παιδί

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Ερμηνεία: Παιδική Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Νίκαιας

Να γενώ κακός πια τώρα
πήρα απόφαση, επειδή
δεν αντέχω αυτή την ώρα
να με λεν «καλό παιδί».

Θέλω να διαβάζω λίγο
και πολύ να παίζω ωστόσο
Μύτες μαθητών ν’ ανοίγω
σαν μου κάνουν τον καμπόσο.

Άγρια να ‘χω πάντα μούτρα
γόνατα όλο γρατσουνιές
Κι όσες κατεβάζει η κούτρα
να σκαρώνω ζαβολιές.

Να σκουντώ παιδιά στη σκάλα
του σχολειού, να τα φοβίζω
Να θυμώνω τη δασκάλα
να πεισμώνω και να βρίζω.

Να τσακίζω παραθύρια
να χαλώ φωλιές πουλιών
Να τραβάω τα κοτσίδια
και τ’ αφτιά των κοριτσιών.

Στις ουρές γατιών και σκύλων
κατσαρόλες να κρεμώ
Κι όλα τα στραβά στων φίλων
να φορτώνω το λαιμό.

Τις φωνές συχνά να μπήγω
ψέματα να λέω σωρό.
Αχ, κακός ας γίνω λίγο
μα τι κρίμα, δεν μπορώ!

*** 

Ο βοριάς

Μουσική: Νότης Μαυρουδής, Στίχοι: Δημήτρης Μανθόπουλος
Αφηγείται ο Νότης Μαυρουδής

Μπήκε ο βοριάς και τρέλες κάνει
μέσα στου κήπου τα παρτέρια
Σκίζει με τ’ άπονά του χέρια
μιας ανεμώνας το φουστάνι.

Με τα κουρέλια πώς θ’ αρέσει
που άλλο δεν έχει να φορέσει;
Μπερδεύει του κισσού το υφάδι
στου γιασεμιού την αγκαλιά

Σπρώχνει τη ροζ τριανταφυλλιά
κι από τ’ αγκάθινό της χάδι
δροσοσταλιές του μενεξέ
τα δάκρυα στάζουν στο μπαξέ.

Στο μανιασμένο του μεθύσι
μια μαργαρίτα έχει μαδήσει,
που μέσ’ το μπλάβο δειλινό
φτερούγισε σαν περιστέρι

πέταξε κι έγινε ένα αστέρι
καταμεσής στον ουρανό.
Όμως θα ‘ρθει ξανά η γαλήνη
καλοκυρά, και θ’ απομείνει

απ’ το βοριά το φθονερό
ο πόνος, η ντροπή, το δάκρυ
στου κήπου της χαράς μιαν άκρη
μα κι ένα αστέρι λαμπερό.

Advertisements